Dag 8, de eerste week zit er op!

Zaterdag 13 juli 2013

Zaterdag, normaal gesproken een vrije dag. Maar vandaag mochten we kiezen: wel of niet werken. Ik heb ervoor gekozen om wel te gaan bouwen, gistermiddag ben ik zo leuk aan het metselen geweest dat ik eigenlijk wel verder wou gaan met 'mijn' muurtje. Dus eerst allemaal stenen in mijn eentje heen en weer gesjouwd, want er waren niet veel mensen vandaag op de bouw. Daarna kon ik van start gaan met metselen, er was wel een local bij me te metselen. Maar ik heb ook een heel groot stuk zelfstandig gemetseld, dat voelt wel cool.

Officieel moesten we werken tot 11 uur en we hadden een pauze om 10 uur a kwart over tien. Deze heb ik overgeslagen en ik ben kwart voor elf opgehouden. Ik heb toen gezellig zitten kletsen met Immie over ditjes en datjes, ik zat toen nog in mijn bouwkleding. Maar het leek ons wel leuk om naar het dorp te gaan, dus ik heb mij omgekleed en toen zijn we het dorp in gegaan.

We liepen het dorp binnen en iedereen geeft ons een hand en begint te lachen en/of te zingen. De huisjes zijn zo klein en eigenlijk misschien wel niet veilig om met zoveel mensen in te wonen. Vaak bestaan gezinnen uit 5 of meer kinderen, de mannen mogen zelfs 2 vrouwen hebben. Maar dan hebben ze ook 2 huizen, christenen hebben geen 2 vrouwen.

Immie en ik kwamen Fardau en Riemke tegen op de heenreis naar het dorp. Dus uiteindelijk zijn we met z'n vieren door gegaan en het was erg leuk! We werden bij iemand thuis uitgenodigd om binnen te kijken. De vrouw had net alles opgeruimd, dus daarom kon het. Deze mensen wonen in een stenen huis, dus ze hebben aanzien in het dorp. Aangezien veel mensen dit niet kunnen betalen.

Uiteindelijk toen we in de woonkamer zaten hadden ze alleen maar 4 stoelen en 1 houten kastje. Wij moesten op de stoelen gaan zitten en zijn gingen op de grond zitten. Raar hea, wij nodigen nooit vreemden uit in ons huis en we hebben zoveel spullen dat ik me er nu echt voor schaam dat ik ze heb. Zij hebben echt daadwerkelijk niets. Veel mensen dragen geen schoenen of kleren met heel veel gaten erin! Daar kunnen wij ons allemaal niets bij voorstellen.

Vanochtend voelde ik mij super gemeen! Grivons vroeg aan mij hoe wij onze koeien slachten en onze groenten verbouwen. Ik heb hem toen uitgelegd dat we boerderijen hebben en dat de boer niet zelf de dieren slacht, hij brengt de dieren naar een slachthuis. Deze verpakken het vlees en brengt het vlees naar de supermarkt, waar ik uiteindelijk mijn vlees koop. Er komt nog wel een datum op de verpakking en na verloop van deze datum wordt het vlees weggegooid. Tsja, ik had hier nog nooit eerder bewust over nagedacht. Grivons zijn mond viel open van verbazing, hij vond het heel erg vreemd en bizar. Überhaupt kon hij zich niet indenken dat wij ons eigen vee niet verzorgden, laat staan dan we het niet zelfs slachten. Ik schaamde mij diep!

Vanmiddag toen sprak ik met de leraar van de school, hij vroeg mij dezelfde vraag. Dus ik kon mijn verhaal nog eens vertellen. Ook zijn mond viel wagenwijd open. En hij vond het zo vreemd dat wij geen tekort aan eten hebben, we hebben voldoende vlees en eten om het weg te gooien. Het is toch zonde!

Wij Nederlanders hebben een prestatiecultuur, we willen altijd meer, we nemen geen genoegen met weinig of minder. Deze mensen hier delen 1 koekje met 5-10 mensen, ook al krijgt iedereen maar een ieniemienie klein stukje: ze zijn blij dat ze überhaupt wat krijgen! Wij beginnen er niet eens aan met 1 koekje te delen, want dan krijgen we zelf te weinig. Tjsa, dat kan 'natuurlijk' niet.

Vandaag zijn we hier precies 1 week! We hebben dit gevierd met cola en chips met alle bouwvakkers en vrouwen die hier waren. Zo leuk en gezellig! Zij drinken cola, fanta enz. nooit, alleen met kerst!!!

Toen we hier kwamen zongen ze een lied, inmiddels kunnen we het lieden dromen en uit ons hoofd:

"Sinatijéé, Sinatijewoh, Sinatijewoh datidatitooo
Sinatijéé, Sinatijewoh, Sinatijejejewooh, Sinatijéé"

Ze bedanken hiermee God dat we gekomen zijn. En dat we hier een school bouwen voor hún toekomst. Sinatijéé, Sinatijewoh!!!

Deze middag hebben we de beroepen van een Malawiër uitgeoefend, een groep ging oogsten, koken, fietsen maken en mijn groep ging hout bewerken. Wij bleven 'thuis' en op een gegeven moment kwamen er verschillende mannen aanlopen met brokken hout in hun handen. Uiteindelijk hebben we een pollepel en een soort van knuppel gemaakt van dat brok hout.
Best maf, het was erg leuk om een stukje te hakken. En ook nog best eens moeilijk, Bressing keek ons ook flink op de vingers. En hij wist uiteraard hoe het wel moest.

Bressings is een bijzonder persoon, eerst konden we niet echt veel hoogte van hem krijgen (hij is ook maar een klein mannetje ;) ). De ene keer is hij 25, dan weer 17 en dan weer 20. Heeft hij wel een vrouw en een kind en de andere keer weer niet. Uiteindelijk zijn we er achtergekomen hij is 20 jaar en heeft een vrouw en een kindje van 2 jaar. Zijn vader is de medicijnman en ze hebben het financieel goed in verhouding met andere mensen uit het dorp.

Vanavond uiteraard weer rijst gegeten en nog iets wat de kookgroep gekookt heeft. Vanavond maar eens vroeg op bed, het is al super donker (half 8) maar met een super mooie sterrenhemel. Hier zijn heel veel sterren, misschien vallen ze wel meer op omdat hier geen straatlantaarns zijn. De maan werkt hier anders, hij start hoog en hij gaat op een gegeven moment onder. Op dit moment is er een klein stukje maan, thuis in Nederland staat hij zoals wij dat allemaal kennen (Denk aan het muisje die op de maan zit te vissen). Hier staat de maan anders namelijk als een lach. De maan is nu niet vol, maar je zit wel de hele maan, alleen is de lach duidelijk zichtbaar en het andere stuk niet.

Ik heb iedere avond de maan opgezocht en even aan thuis gedacht. Ik mis thuis wel, maar ik het super naar mijn zin en door dit soort moment op te zoeken voelt het goed. Ik wil nog lang niet naar huis, ik vermaak mij hier prima!!
Ik wil vaker mee op project! Ik ben naar Malawi gegaan om te ontvangen én ik heb ontvangen!! Ik voel mij een rijk mens, niet door het mooie huis waar ik in woon of de andere materialen die ik bezit. Ik ben hier omringd met zoveel lieve mensen die ik ontzettend ga missen. Ik heb hier zoveel geleerd, meer dan dat ik ooit van te voren had kunnen bedenken.

Ik leer delen, ik leer mensen te waarderen, te onthaasten, ik leer om met andere ogen naaar mensen te kijken, ik leer écht contact te maken, ik leer te ontvangen, ik leer alles wat misschien God wel van mij verlangd. Door dit project leer ik God kennen. Iemand die ik nog niet zo goed kende en die zich steeds meer aan mij laat zien, Hij kent mij al en ik leer hem nu ook kennen door de ogen van de Malawiërs en door alle leuke, lieve en spontane gesprekken met anderen. Ik kan hier mijzelf zijn, ik ben aangewezen op de middelen die ik heb en dat is mijn innerlijk. De sinasappel wordt schil voor schil gepeld en ik laat steeds meer een stukje van mijzelf zien en blijkt dat ik snel een arm om iemand heen leg, een luisterend oor bied en dat ik oog heb voor anderen. Ik vind het fijn, het geeft mij juist rust en ik leer iedere keer weer meer. Dit heb ik gekregen en ik neem dit prachtige cadeau met beide handen aan!!

XoXo

Dag 7, 3 spinnen op 1 dag

 Vrijdag 12 juli 2013

Iedere dag staan we op om 06:00 uur. Best moeilijk, aangezien ik dat absoluut niet gewend ben. Meestal maakt Gemmy of Hans ons wakker, maar om 06:00 uur kan ik echt nog niet opstaan, dus meestal lig ik nog een kwartier of 20 minuten. Lekker nog even wakker worden.

Vandaag zijn we weer met een groepje wezen stenen halen, het grootste gedeelte hebben we in de vrachtauto gezeten en moesten we wachten. Want de wegen die we berijden moeten soms nog klaar gemaakt worden, zo ook vandaag. Dus het voetpad was nog niet altijd even breed genoeg en we moesten dus wachten op iemand die de bomen langs het voetpad ging omhakken. Zodat de vrachtauto er langs kan, dus we hebben gezellig gekletst en genoten van het Malawiaanse zonnetje.

Tijdens ons lijntje met stenen zijn er 3 spinnen gespot door mij, het stomme is dat de mensen hier geen idee hebben dat iemand bang kan zijn voor spinnen. Zo kwam Bressing achter mij aan met dé spin. En dan heb ik het niet over een klein spinnetje, nee het was écht een grote spin. Gelukkig was Carolien mee, dus zij is dan ook mijn held voor vandaag!

Ik, Simone, Bressing, Esther en Fardau

 

Vanmiddag hadden we een Hollandse middag, touwtrekken, handje drukken, blik gooien, spijkerpoepen, het kon allemaal! Iedereen had veel plezier, zowel de Nederlanders als de Malawiërs.

 

Het is weer een late avond geworden, deze keer niet bij het kampvuur maar in het klaslokaal waar veel mensen vandaag nog bleven na zitten en kletsen. Ik ben maar niet al te laat gaan slapen, ik kan hier best goed slapen gelukkig. Dit valt mij niets tegen. Wel balen is dat iedere keer mijn bed wordt uitgezocht om te bivakeren door krekels, sprinkhanen noem maar op! Gelukkig liep Bert met me mee deze keer omdat ik mijn engelcadeau ging pakken en ik hem had 'ingehuurd' om het cadeau op Sten zijn kussen neer te leggen.

Ik heb mijn engelcadeau nog niet! Ik begin nu echt wel nieuwsgierig te worden. Dus schiet maar op engeltje van me! =)

Dag 6, eerste dag in de put

Donderdag 11 juli 2013

Yeah! We zijn 1 week onderweg! En wat ging deze week snel voorbij. We hebben zoveel al gedaan, zoveel al beleefd en zoveel goede dingen gezien en gedaan. De mensen hier zijn zo vriendelijk en behulpzaam.

Vanochtend zouden Esther M en ik als team werken, dit was absoluut geen groot succes. We hebben écht helemaal niets gedaan!! Ja, water gehaald, een extra pauze gehouden en wat gekletst met anderen. Even verderop was de lokale bevolking bezig met graven, voor de grap zei ik van dat we wel konden gaan helpen. Maar we hadden toch geen zin.

Toen kwam Jacob om de hoek kijken en hij zei: "Nou Janny, zullen we dan samen in dat gat gaan graven?". Dus toen zijn we samen in dat anderhalf meter diepe gat gesprongen om te gaan graven. Uiteindelijk heeft Jacob 2 minuten mee staan graven, samen met Nijntje, Matthijs sprong toen even later ook al in het gat. Samen hebben we een dik uur staan graven en hakken. Ik kan jullie vertellen een latrine maken is super zwaar!!
Het omhoog gooien en hakken is super heftig. Het zweet liep van mijn neus af en mijn hoofd was inmiddels oranje van het zand. Maar we hebben echt goed gebikkeld en spierpijn gekweekt!

S'middags ben ik nog eens een half uur aan het graven geweest en toen was ik er ook echt klaar mee. Wat was ik kapot, ik kan ook nooit iets half doen. Altijd maar hard werken.

Ik heb lekker kunnen 'douchen' en eindelijk weer eens haren wassen. Daar kan je echt van opfrissen.

Na de opfrisbeurt ben ik bij het oude schooltje gaan zitten, lekker in het zonnetje zitten schrijven in mijn boekje. Daarna nog eens water gehaald met Daniël, lekker rustgevend na een harde werkdag. (klinkt bizar, want het water halen kan soms ook nog best wel zwaar zijn. Remember: heuveltje op, heuveltje af met 7,5 kilo op je hoofd). Maar ondanks dat is het ontspannend want je bent met je gedachten alleen maar bezig met de emmer die op je hoofd zit, dus geen zorgen aan je hoofd, alleen maar een emmer.

Na het avondeten zijn Sten en ik weer richting 'ons' kampvuurtje gegaan. Er komen vaak hele leuke gesprekken opgang, niet alleen tussen ons maar ook met het keukenpersoneel die er gezellig bij zit. Of nouja, wij komen bij hun zitten. Later schoof Rowan er ook bij, super gezellig!

Ons geitje..



Dag 5, Kinderwerk

Woensdag 10 juli 2013

Zoals gewoonlijk bestond het ontbijt uit rijstepap en 1 witte boterham. Vandaag gelukkig geen corvee, dus geen water halen en niet afwassen. Nu mag een andere GMG groep dat ervaren.

De GMG (Goede Morgen Gesprekken) was erg leuk vandaag, Gemmy doet het erg goed en we hebben een hele leuke groep. We delen veel met elkaar en er komen bijna altijd wel goede gesprekken op gang.

Vandaag was dag 3 van het kinderwerk dat betekent dat mijn 100 geknipte kroontjes gebruikt konden worden. Iedere ochtend start de leraar het kinderwerk op, hij is ook de vertaler. Dit gaat met dat alle kinderen in 2 rijen moeten gaan staan, dit geeft ons mooi de gelegenheid om alle kinderen te tellen. Zo waren op deze ochtend er ca. 100 kinderen aanwezig. De leraar speelt zelf ook mee en hij roept: "Back to back! Face to face! Back to back! Back to back!". De kinderen in de 2 rijen moeten met de gezichten naar elkaar wanneer hij roept: "Face to face". En met de ruggen naar elkaar bij "Back to back", door dit een paar keer af te wisselen en 1 keer het zelfde te zeggen springt iedereen alsnog de andere kant op. Dit zorgt voor veel gelach en plezier.

Gestart hebben we met een gebed. Daarna hebben we liedjes gezongen en toen hebben Sten en ik het verhaal van Zacheüs verteld. Ze kennen al veel liedjes, maar 'read your bible' is toch wel 1 van de populairste.
Daarna hebben we de kroontjes versierd en in elkaar gezet. Naar mijn idee was het een groot succes, de kinderen hadden ontzettend mooie kroontjes in elkaar gezet met de kleurtjes en stickers die ze konden plakken.
We hebben nog schipper mag ik overvaren gespeeld (Farmer may I cross your land).

Na een korte pauze en evaluatie van het kinderwerk heb ik snel mijn bouwkleding aangedaan want ik mocht weer mee met de vrachtauto. Deze keer heb ik maar mijn fotocamera meegenomen, ik heb prachtige foto's kunnen maken van de omgeving van Kaviwale. We hebben best wel een stuk moeten rijden en zelfs op de verste stukken zagen we kinderen met kroontjes lopen. Wat moeten die kids ver lopen als ze naar school moeten!! Vaak ook nog op blote voeten! Heuveltje op, heuveltje af.

De vrachtwagen chauffeur heeft bij Immie, Els en ik onze naam op onze overal getekend. Dit in schaduw tekst. Best knap en mooi geworden.

Toen we terug kwamen bij het schooldistrict hoefden we de stenen niet uit te laden. Onze rijst stond alweer op ons te wachten. Vincent en zijn collega's van het hoofdkantoor waren er ook, ook de baas van CCAP was aanwezig en de dominee was ook meegekomen. Na de lunch hebben hun ook nog even gemetseld. Simone en ik stonden naast Grivons, we hebben gezellig gekletst. Veel mensen spreken geen Engels maar sommigen wel zoals Grivons. Dus dan is zo'n gesprek wel erg leuk, hij woont in Kaviwale en je komt er dan echt achter hoe een Afrikaan denkt en hoe hij woont.

 

Op de middag was er een voetbalwedstrijd georganiseerd. Het was erg leuk. Ik zat op de tribune aan te moedigen, maar uiteindelijk was dat nogal koud, dit kwam door de wind. Voetbal is hier voornamelijk alleen voor mannen, zij vonden het dan ook erg bijzonder dat er Nederlandse vrouwen gingen mee spelen.

De Malawiaanse vrouw speelt korfbal. Dus ik zag ze korfballen en heb mij hier even later bijgevoegd. Wel leuk, maar ook lastig om de mensen van mijn team te herkennen. De vrouwen lijken allemaal zo op elkaar, want ze hebben allemaal kort haar. Dus ik heb mij gefocust op kleding, dit maakte het wel wat makkelijker maar nog steeds lastig. Esther van der Meer voegde zich na een kwartier ook toe in mijn team. We hebben toen samen een nieuw project doel vast gesteld. De baskets van het veld hangen er bij, een bal kan er niet eens doorheen. Dus wij willen deze baskets maken, zodat er een goed potje korfbal gespeeld kan worden.

Na het avond eten hebben we het spel van Jacob en Hans afgemaakt. Ik mocht tegen Rachel, we moesten achternamen van alle deelnemers opnoemen, zonder iemand dubbel te noemen. Veel mensen hadden vertrouwen in mij, maar iets waar ik slecht in ben is het wel namen onthouden. Daar ben ik nu zeker weten achter, want Rachel heeft dan ook gewonnen!!

XoXo

Dag 4, water halen

Dinsdag 9 juli 2013

Vandaag heeft onze GMG groep corvee. Wat corvee in Malawi inhoud: kwart voor 6 in de ochtend opstaan en water halen. Het water halen is ongeveer 10 minuten lopen zonder emmer op je hoofd, je loopt dan over een geïmproviseerd wandelpad met de daarbij nodig heuveltjes en gaten in het pad, de heenreis is aflopend en de terugreis is van zelf sprekend oplopend (heuveltje op dus).

Eenmaal aangekomen bij de waterpomp, pomp je het water in je gamma emmer. In zo'n emmer kan 10 liter, maar voor een eerste keer water halen vulden we deze emmer 3-kwart vol. (Wat we toen nog niet wisten is dat we de emmer altijd 3-kwart vol gingen ophalen. Een 10 liter emmer op je Nederlandse hoofd is onmogelijk. Ik kan het weten, ik heb het uitgetest en heel veel kostbaar water gemorst!!)

Terug liepen we dus met een 3-kwart gevulde emmer terug op ons hoofd, dit is best pittig maar wel te doen. De Malawiaanse vrouwen tillen een wasmand (ca. 30 a 40 liter) vol op hun hoofd. Ik heb geprobeerd om zo'n wasmand vol op te tillen, na 3x geprobeerd te hebben kreeg ik deze zware mand 1 cm van de grond. Ze moesten hier erg hard om lachen, want wij Nederlanders zijn slap. Maar ik heb diep respect gekregen voor deze vrouwen!! Echt ongelooflijk knap wat zij hier presteren!

Na het water halen konden we als corvee groep bij de handenwas emmers staan. Het ontbijt bestond wederom uit rijstepap en 1 witte boterham. Daarna mochten we afwassen. Ik heb een paar angsten overwonnen, zoals mijn handen in een super vies sopje, resten eten van borden en schaaltjes halen. Het voelde super-super vies om resten rijstepap met stroop aan te moeten raken. En ondertussen keek een geit mij aan en blèrde deze een aantal keer.

 

Het was de geit die we afgelopen zondag gekregen hadden. Na de afwas werd iedereen bijeengeroepen om te gaan kijken hoe deze geit geslacht werd. Gelukkig was dit geen verplichting, dus ik heb uitgebreid staan tanden poetsen. Ik snap dat het bij de Afrikaanse cultuur hoort, maar ik heb vanochtend nog naast dit dier staan afwassen. Dus mij niet gezien dat ik ga staan kijken hoe die geit gedood werd. Vanmiddag heb ik wel een stukje van de geit geproefd, hij smaakte heerlijk! Maar toch is het wat cru! Normaliter zie ik ook niet de koe die ik eet. ;)

Vanochtend ben ik met Esther, Carolien, Marije en Hans in een vrachtauto (of nouja achter op de laadklep) een één of ander looppad afgereden (de heuvels en gaten waren hier ook weer). Dus soms vlogen we een stukje in de lucht. Best wel spannend en leuk.

We hebben toen ca. 3000 stenen in de vrachtauto geladen. Toen we terug reden zaten we op de 3 lagen stenen en kregen we een zoete aardappel. Dat was erg lekker! Het was een leuke en spannende rit terug. Daarna moesten we de 3000 stenen weer uit de vrachtauto laden. Het geeft echt een 'feeling like a machine' gevoel. En bovendien zorgt het voor spierpijn en rugpijn.

(...................................................................................................)

Daarna was het 'douche' tijd! Dus bij de keuken een halve warme emmer water gehaald en richtig de wasruimtes gelopen. Het is af en toe zo fijn om even grondig te kunnen wassen, de grond is hier oranje, dus schijnen wij ook allemaal oranje te lijken. De handdoeken na het wassen zijn zelfs nog oranje. Na het douchen heb ik mijn tas opgeruimd, dat lucht ook wel even op. Even mijn gedachten legen. De schone kleren die ik nog niet eens heb aangehad, zijn al vies. Tsja ik ben tenslotte in Afrika.

Op de avond weer rijst gegeten en de geit. Het was weer heerlijk! Na het eten moesten we officieel weer afwassen, het was al donker en niemand van onze GMG had eigenlijk nog zin om te gaan afwassen. Bij de keuken is er altijd een kampvuur, de mensen van de keuken en Duncan en Gringer zitten bij dit kampvuur. Sten en ik zijn er bij neergeploft. Dat was heerlijk warm, aan de ene kant wel jammer dat we een avondprogramma hadden. Want wij hadden ons nog prima vermaakt bij het kampvuur. Maar we hebben afgesproken om hier maar een vaste gewoonte van te maken. =)

Jacob en Hans hebben het avondprogramma in elkaar gezet, a minute to win it gingen we spelen. Rowan en Riemke moesten bijvoorbeeld tegen elkaar spelen, wie kreeg de meeste knijpers op zijn of haar gezicht. De rest moest dan een kant kiezen om te gaan zitten bij wie zij dachten wie er ging winnen. Ik zat aan de kant van Rowan, het was een spannende strijd en uiteindelijk heeft Riemke gewonnen!

Ik was erg moe van de gebeurtenis van vanmiddag, dus ik heb niet zeer actief meegedaan aan het spel. Gelukkig werden er meer slaperige ogen gespot, dus morgen maken we het leuke spel af. De prijs is een flesje cola, dus iedereen is super fanatiek.

Het eten en drinken is hier schaars, maar daardoor waarderen we het zoveel meer! We starten zelfs met delen, zoals de Afrikanen hier doen. Dat is geweldig om te zien.

XoXo

Dag 3, eerste bouwdag

Maandag 8 juli 2013

De eerste bouwdag. Vanochtend werd er door de hoofdmeester en Bert de 1e steen gelegd. Daarna zijn we hard aan de slag gegaan met stenen sjouwen, cement maken en metselen. De plaatselijke bevolking hielp ook keihard mee aan het bouwen.

We hebben verschillende lijntjes gemaakt met ons en met de plaatselijke bevolking. Zelfs de vrouwen met baby's op de rug hielpen hard mee. Zo apart om mee te maken, want in Nederland zie je zoiets echt niet gebeuren. Deze vrouwen en mannen dragen geen werkhandschoenen en doen alles met hun blote handen. Ze lopen er rond op blote voeten terwijl wij allemaal S3 bouwschoenen dragen. We hebben echt al heel veel stenen door handen gehad, ik moest er niet aan denken dat ik géén handschoenen aan had. Wat zou dat toch pijn doen, maar deze mensen hebben zoveel eelt op handen en voeten dat ze het niet door hebben. Of wel doorhebben maar een ontzettend hoge pijngrens hebben.

Ik weet dat ik veel te weinig eten bij mij heb, tijden het bouwen ben je soms wel licht in je hoofd. En tijdens een 'normale' koffie/theepauze eet je een koekje, hier drink je bruin water gemixt met thee of oploskoffie. Yummie.

Na een korte pauze zijn we weer aan de slag gegaan, ik heb toen ook een stukje gemetseld. Echt super cool eigenlijk, metselen. Nog nooit eerder gedaan en nu sta je dan ineens een muurtje te metselen.

De lunch is altijd goed verzorgd, veel al eten we altijd rijst, wat aardappels en salade. Altijd 1 of 2 kleine stukjes vlees. Veel variatie is er niet en zal er waarschijnlijk ook niet komen. Het voordeel wel is dat het wend.

Tot nu toe nog niet naar het toilet gekund, aan de ene kant wel handig want dan kan het mikken nog goed geoefend worden. Het toilet is eigenlijk een klein gat in de grond, een beste uitdaging. Overdag hoef ik niet veel te plassen, ik heb het idee dat ik veel te weinig drink. Mijn uitdaging voor morgen is dus meer water drinken. Dat wordt nog wat, want als ik naar vanmiddag kijk hebben we weinig tijd om te drinken, ik word super fanatiek door al dat bouwen. Ik vind het allemaal veel te leuk.

Vanmiddag heb ik mij aangemeld voor het programma van de lerarenwoning. Het fundament lag er nog niet en aan ons te taak om deze te gaan neerleggen. Samen met Dirk, Simone, Rick, Marijke, Jelle en ik hebben we de fundering gelegd . Dit was erg leuk, want de Maliwiaanse mannen bij de bouwplaats van de lerarenwoning waren erg behulpzaam en ze legden ons serieus uit hoe we moesten metselen. Dus we waren niet geheel doelloos bezig. =)
We zijn doorgegaan tot half 5, toen was ik ook echt kapot. (dit soort werk ben ik ook totaal niet gewend)

Ik heb toen nog bij de hoofdmeester zijn huis geholpen met bonen sorteren. Een van de dochters van de hoofdmeester was hier bezig en ik vroeg of ik mocht helpen. Best een leuk klusje om na zo'n hard werkende dag mee te eindigen. Het is namelijk rustgevend en kalmerend.

S'avonds rijst, aardappels en wat groenten gegeten, deze keer mét een lekkere saus.

Op de avond kwam Vincent langs met zijn team van CCAP. Dit was erg interessant en boeiend. Het ging over de geschiedenis van CCAP en hoe dus de organisatie ontstaan is. Het ging over David Livingstone.
Ook was er de gelegenheid om vragen te stellen, ik heb een vraag gesteld over de eerste geborene in een gezin. Het komt er op neer dat er veel al om jongens draait en wanneer een stamhoofd alleen maar meisjes geboren krijgt, zoekt hij een andere vrouw waar hij wel een zoon kan krijgen. Hij trouwt dan ook met deze vrouw en zo kunnen mannen dus meerdere vrouwen hebben.

De oude school (links) met het nieuwe school (rechts)

De oude school met de Malawiaanse en Nederlandse en World Servants vlag

Dag 2, Welkomsfeest

Zondag 7 juli 2013

De 1e zondag op het project en op de planning stond dat het uitgebreid gevierd zou worden. S'ochtends hebben we 3 liederen geleerd vanuit het logboek. De dienst zou starten om 10 uur Nederlandse tijd. Maar dit werd Malawiaanse tijd. Malawiaanse tijd is erg onhandig, maar wordt altijd toegepast in Malawi. Als de kerkdienst start om 10 uur, dan start deze op Malawiaanse tijd ongeveer een uur later.

De kerkdienst startte met een triestte mededeling. Want gisteren is een moeder en een pasgeboren baby overleden, hierdoor kon het koor niet komen want een begravenis in Malawi is altijd direct 1 dag na het overlijden. Iedereen was er wel bedroefd onder, want we merkten dat de bevolking er ook verdrietig onder was. De dominee gaf aan dat het vanmiddag al anders zou zijn, tijdens de welkomst ceremonie. De mensen hadden nu even de tijd nodig, maar kwamen vanmiddag met ons feest vieren omdat wij goed zijn aangekomen.

Ondanks het trieste nieuws hebben we een er een mooie dienst van gemaakt, de 3 liedjes die we ingestudeerd hadden kwamen nu extra van toepassing omdat het koor niet aanwezig was.

We zijn daarna lekker relaxt onder een boom gaan zitten met een hele horde kids. Deze keer weer nagels gelakt, maar met een mint groene kleur. Dit was uiteraard weer 1 groot feest.

Ik heb verschillende kids op schoot gehad en van 3 kindjes kwam ik de rest van de middag niet meer af.

Vanmiddag hadden we dus een ere dienst. De dominee van uit het andere dorp was er nog steeds en we hebben met zowat alle bewoners van het dorp gezongen en gedanst. We hebben 2 geiten en een kip aangeboden gekregen. Ik dacht even dat ze terplaatse direct geslacht werden, maar gelukkig viel dit mee. Dit zal morgen of overmorgen plaatsvinden op een rituele wijze. Gelukkig is het niet verplicht om bij aanwezig te zijn.

Vanavond hebben we weer heerlijk gegeten, wederom rijst, maar ook een beetje pasta en doperwten. Het vlees heb ik ook geprobeerd, maar dat was zelfs ook heel erg lekker. Vanavond hebben we de klamboes opgehangen of nouja Frank en Bert hebben ons meiden hiermee geholpen.

Al om al was vandaag een super leuke dag! Ik ben erg benieuwd naar morgen, dan is onze eerste bouwdag!! Eens kijken hoe technisch ik ben!

Taluta! (Tot ziens!)

Dag 1, de eerste indrukken

6 juli 2013

Heerlijk geslapen. Gezellig allemaal op de slaapzaal. Ik heb mijn spullen maar neer gelegd om vandaag te kunnen ordenen, want dit is echt nodig. 3 weken uit een tas leven word nog leuk.

Vandaag ga ik het dorp maar eens goed bekijken met daglicht, super nieuwsgierig! De kinderen zijn ineens ietswat verlegen, maar tijdens het voetbal spelletje kwam er een überschattig meisje bij ons zitten. Alle kinderen hebben prachtig gekleurde kleren aan. 2e hands, 3e of 4e hands, met gaten, maar ze zijn er zo blij mee. Schoenen hebben ze niet. En er wordt zelfs met schoenen gedeeld, daar bedoel ik mee het ene kindje heeft de linker schoen aan en de ander de rechter schoen. Aan de andere voet zal denk ik veel eelt zitten. Allebeide voeten waarschijnlijk!

Ons ontbijt is iedere ochtend het zelfde, rijstepap en 1 snee wit brood. We mogen niet klagen, voor de begrippen hier is het super de luxe. De kinderen zijn zo blij dat we hier zijn en het is super leuk om hier te mogen zijn.

Het is wennen, er hangt hier een bijzondere lucht. De mensen stinken eigenlijk gewoon, over een tijdje zullen wij ook stinken. Als ik de geur ga omschrijven komt er zeker naar voren dat je brandhout ruikt, ze hebben hier geen gasfornuis maar koken hier op een kampvuurtje. De mensen zullen zich hier niet regelmatig wassen, dus de lichaamsgeuren zullen ook voorbij komen. Maar uiteindelijk gaan we mee in de flow en kijken we nergens meer raar van op.

Gelukkig is het vandaag zaterdag, we zijn de boel hier aan het verkennen. We zijn leuke liedjes aan het zingen met de kinderen en leuk aan het dansen. Samen met Marije en Dirk richting het dorp Kaviwale gelopen, we hebben daar met een vrouw maispap staan maken. Dat is een zwaar klusje en het kost best veel energie, spierballen heb je er echt voor nodig! Jammer genoeg mochten we zelf niet verder zelfstandig het dorp in, waarschijnlijk hadden we de mededeling gemist waarin gezegd werd dat je zonder staflid niet op pad mocht.

 



Vanaf half 4 mogen we 'douchen', vandaag heb ik overgeslagen, ik heb gewoon goed mijn voeten gewassen en een doekje over mijn gezicht gedaan. Douchen komt neer op een halve emmer met water, als je haar langer dan 30cm had mocht je 3 cm meer water. Een wascabine (achter de slaapzaal) was gemaakt van stro en het was een prima plek om te wassen. Na 4 uur, zo rond half 5 werd het wel koud om te gaan 'douchen', maar bikkelen is hier gewoon van toepassing!

Ik heb nagellak meegenomen en ik heb nog nooit zoveel duimnagels in mijn hele leven gelakt! De kinderen waren aan het dringen om nagellak op te krijgen. Het was zo leuk om mee te maken. Ik kreeg alle duimen zowat onder mijn neus gedrukt, soms was het lakken van de nagels daardoor zelfs onmogelijk. Echt super leuk om mee te maken, bijna alle kindjes hebben nu een oranje duim.

We hebben veel gezongen vandaag, zo leuk om te zien dat de kinderen heel snel liedjes oppakken. Zelfs al de Nederlandse liedjes als hoofd, schouders, knie en teen. Of schitschiwa (hoe je het ook maar schrijft). Ik merk dat mensen steeds dichterbij durven te komen, ze gaan lekker tegen je aan zitten. En dan komt er een super grote lach op hun gezicht. Voorin mijn dagboekje heb ik wat handdrukken gezet van de meisjes die bij mij zaten. Ester heeft hun namen erin geschreven. (Ester Chawa, Butanitina Mhoni & Nawoni Chawa).
Butanitina heeft hele aparte oorbellen in, ze heeft namelijk touwtjes door haar oorbelgaatjes.

Ik sprak ook met een meisje van 16 jaar oud, ze heeft al 2 kinderen en haar vraag aan mij was hoeveel kinderen ik had. Even wennen, 16 jaar en al zoveel mee gemaakt in het leven en al de zorg voor 2 kleine kinderen. Ik kan het me niet indenken, toen ik 16 was, was ik net klaar met het VMBO en dacht ik na over een vervolgopleiding.

Het is nu bijna 20:00 uur, we hebben net het eten op. Ik zou nu al willen gaan slapen, maar we hebben nog een avondprogramma. Een dag is hier zo anders, de zon is vel en schijnt continu. Het is echt donker om 18:30 uur en dan is het ook super donker. Er zijn geen straatlampen en er schijnen heel veel mooie sterren boven ons. Dit is een prachtig natuurverschijnsel!

 

 

XoXo Janny

De reis

Lieve allemaal,

Hierbij dan deel 1 van de reis, ik zal het zoveel mogelijk verdelen over verschillende blogs om het overzicht te behouden.
Tijdens de reis heb ik een dagboek bij gehouden, soms zal ik een hele dag omschrijven zoals ik omschreven heb in mijn dagboek. Maar ik zal ook quotes gebruiken vanuit het dagboek, dit omdat ik niet alles wil prijs geven. En dat stukje voor mij persoonlijk wil bewaren.

Geniet ervan! Want ik ben zelf ook nog aan het nagenieten.



4 & 5 juli 2013

Dan is het eindelijk 4 juli, de dag waar ik al zo lang naar uit gekekn heb. De koffer/tas heb ik gisteren ingepakt, dat was nog best wel spannend en een hele klus. Past alles erin en zit ik over de 20 kilo heen? Gelukkig lukte alles volgens plan, ik heb 19 kilo erin gekregen en er past helemaal niets meer bij.

Dit rit naar Nijkerk was erg spannend er is 1 keer door mijn hoofd gegaan: "Is dit een goede keus? Kan ik nog terug?"
Maar ik wil helemaal niet stoppen, ik wil nú echt naar Afrika!!

En zo zit ik nu in het vliegtuig richting Johannesburg (Zuid Afrika) met een warm kleedje over mij heen. Ik heb deze 11 uren naast een Afrikaan gezeten, hij heeft mij bijgepraat over het werken in Afrika en hoe de verschillende landen eruit zien. Erg interessant, dus een goede onbewuste voorbereiding.

De 11 uren zijn voorbij gevlogen, letterlijk en figuurlijk. Slapen is redelijk gelukt en de maaltijden en service waren goed. We hebben de zon zien op komen en inmiddels hebben we de landing ingezet, dit betekend einde fase 6, start fase 7! =) See ya @ Johannesburg!



5 juli 2013 20:30 uur

Het is nu al helemaal donker, eigenlijk om kwart over 6 a half 7 al. Het is zo bijzonder leuk, Johannesburg is nog echt super westers en zodra we het vliegtuig in Lilongwe uitstapten wisten we dat het anders was. Vanuit het vliegtuig zag ik de kleine kleihuisjes al en het toilet op de luchthaven was al één groot feest. Bij het ene toilet misde de deur en de ander had tenminste nog wel een deur maar zat er een grote kier van 10 centimeter. Dus niet veel privacy en op slot doen was geen optie. 

De 1e muggenbult is al geteld, maar gelukkig is het tot nu toe bij 1 gebleven.
Uiteindelijk zijn we 1 tas kwijtgeraakt, dit is ontzettend balen voor Jan. Maar gelukkig is iedereen erg behulpzaam en kan hij veel spullen gebruiken en lenen.

De reis door Malawi heen was erg leuk! 4 uren totaal, waarvan 3 uren op een verharde asvalt weg, ook wel de hoofdweg genoemd. En 1 uur hebben we gereden op een zandweggetje. Het is niet zo dat het asvalt nu mooi onderhouden is, nee alsnog zijn er allemaal gaten en tref je er voetgangers, fietsers en vrachtauto's aan. O ja en vergeet de geiten en kippen niet.

Alle mensen onderweg zwaaiden naar ons, wat een geweldig gevoel van geluk geeft dat toch. De kindjes hadden allemaal een enorme lach op hun gezicht, zo mooi! Ze zijn zo vrolijk!

Op een gegeven moment gingen we langzamer rijden en zagen we kinderen en moeders met baby's op de rug met takken zwaaien. Een prachtig mooi lied werd ontstoken en er werd gedanst, gezongen en gesprongen. Ik spreek niet alleen voor mijzelf als ik zeg want echt iedereen zat met een brok in zijn/haar keel en tranen vloeiden om de wangen. Het was ook écht zo'n mooi en warm gevoel. We deden de ramen van de bus open en allemaal donkere handen reikten naar onze handen, ik heb er geen woorden voor! Zo prachtig en overweldigend!

Het gezang en gedans ging maar door. Ze liepen een heel stuk met de rijdende bus mee, prachtig! Toen we uit de bus stapten was het zo'n geweldig gevoel, alle mensen waren nog aan het zingen en pakten je handen vast. Zo'n ontvangst heb ik nog nooit mee gemaakt en als ik er aan terug denk krijg ik alsnog een brok in mijn keel. Wat waren wij WELKOM!

Onze eerste maaltijd in Kaviwale was in het donker, dus ik heb maar voorzichtig opgeschept. Want wat je opschept is wat je eet. Het toilet is in de openlucht, het is eigenlijk een gat in de grond met nog een rieten hekje er omheen. Ik hoor allemaal uitdagingen! =)

De 1e spinnen zijn al gespot, ik heb er nog geen 1 gezien, dus tot die tijd ontken ik dat er spinnen in Malawi zijn!