World Servants

World Servants

vrijdag 6 september 2013

Dag 11, fases

Dinsdag 16 juli 2013

Gisteren is ons gemeld dat we vanaf vandaag een half uur langer in bed mochten blijven liggen. Dit is geweldig nieuws! Alleen jammer dat het vandaag direct al gefaald is. Want de rijstepap werd te vroeg gebracht door de keuken, dus moesten we alsnog snel snel, want koude rijstepap is een stuk minder lekker. Dus Bernies en ik moesten héél snel door onze fases heen! (fase 1: wakker worden. Fase 2: zitten in bed. Fase 3: staan. Fase 4: naar buiten) Normaal gesproken duurt dit dus een eeuwigheid! =)

Na het ontbijt hebben we een gezamenlijke GMG ochtend gehad. We gingen een discussie voeren over een bepaald christelijk onderwerp. Erg geslaagd geloof ik, want iedereen deed mee.

Ik zou vanochtend bij de put aan de slag, hier was de keer nog niet veel te doen. Dus ik heb stiekem lekker in het zonnetje gelegen, dit was echt wel eens lekker. Bruin word ik hier nog niet echt, maar ik kan het ook moeilijk beoordelen. Ik heb de afgelopen 2 weken nog niet in een fatsoenlijke spiegel kunnen kijken die groter is dan 4 cm bij 4 cm.

Vanmiddag heb ik eigenlijk de hele middag in de put gezeten, ik heb daar gemetseld. Het was een hele grote uitdaging om weer uit de put te komen! Eerst krijg je van Grivons nog een compliment van: "you work like a man" (dat is hier in Malawi een groot compliment voor een vrouw, aangezien zij vaak niet deze mannelijke klussen doen.) toen ik er uit klom kreeg ik te horen: "You get out like a woman". Ze lagen echt allemaal in een deuk, want ik had serieus echt wel een ladder nodig. Anders was het echt onmogelijk, uiteraard niet voor de Malawiërs waar ik samen mee in de put zat. Die sprongen er gewoon uit.

Toen ik uit de put kwam, ben ik gaan zitten. Ik had mijn pauze overgeslagen aangezien ik het niet direct zag zitten om uit die put te komen. Dus toen mijn eigen pauze maar gehouden. Direct kwamen er allemaal kinderen bij mij zitten, ze maakten ruzie met elkaar wie er bij mij op schoot mocht zitten. Ze duwden elkaar van mijn schoot af en kropen zelf dan snel op mijn schoot. Best apart, want kinderen eisen hier niet veel en ze kunnen erg rustig bij je zitten. Hun speelgoed is een manderijn of van mais gemaakt een speelgoedauto.

Hier kunnen we veel van leren: tevreden zijn met wat we hebben en niet al te veel eisend zijn.

Vanavond niet zoveel gedaan, er hangt een gestreste sfeer in de groep. Dat komt door het knuffelspel, want deze is nog volop gaande.

Vandaag zou Buik een computer met internet opzoeken, maar het internet deed het niet. Wel jammer want ik wil hééél graag een lief en leuk berichtje van thuis ontvangen!! Het is afwachten, we zijn in Afrika, internet is daar niet een gewoonte.

XX



Ps, vandaag was niet zo'n lange omschreven dag en ik heb vandaag ook geen foto's gemaakt. Morgen wordt het een hele indrukwekkende dag! Met veel foto's! (dit is het voordeel dat ik nu al weet wat er gaat gebeuren, in Malawi wist ik dit nog niet hoor) =)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten