Dag 13, Picknicken

Donderdag 18 juli 2013

Ik was voor het eerst écht wakker. Ik was super nieuwsgierig hoe het huis van Theresa en Aaron en de omgeving eruit zag in het licht. En hét was mooi!! We 'woonden' op een heuvel, met een super mooi uitzicht over diverse dorpjes en ook in de verte op het schooldistrict van Kaviwale. We hebben rondje gewandeld in het kleine mini dorp, we hebben kennis gemaakt met iedereen die er woont. We werden overal binnen uitgenodigd en we hebben op de vroege ochtend al gedanst en gezongen met alle kinderen uit dit dorpje.

 

 

Daarna hebben we onze rijstepap gegeten en weer het matras op het hoofd de 'jungle' door gegaan. Toe we weer 'thuis' waren hebben we onze tassen in de slaapzaal gebracht en hebben we onze gekregen cadeaus naar de keuken gebracht. Zodat zij iets kunnen maken van de bonen, pinda's en zoete aardappelen.

Daarna hebben we de bouwkleding weer aangedaan en de spanten getild, hiermee krijgt de school al een uitstraling als een écht gebouw. Aangezien er niet veel te doen was op de bouw kon ik mij weer mooi focussen op de nog vele complimentenboekjes. Dit keer schrijven onder het genot van heerlijke dropjes...

Na de lunch zijn Gemmy en ik direct gaan wandelen, we hadden afgelopen week zo'n mooie looproute naar het huisbezoek. Deze wouden we zeker beide nog wel eens bewandelen, dus via een kleine omweg (al die kleine paden lijken erg veel op elkaar! Eigenlijk is het geen écht pad te noemen) hebben we het kleine huisje van de familie weer gevonden. We werden weer binnen uitgenodigd en we mochten niet weg. We dachten beide op dat moment "Ojee, wat hebben we gedaan?!". Ze spraken geen Engels, dus met handen en voeten hebben we deze keer gecommuniceerd. Op een gegeven moment werden we meegenomen, onderweg probeerden we nog er onderuit te komen, maar we merkten al snel dat dit ons absoluut niet ging lukken. We werden meegenomen naar een moestuin, deze moestuin lag in een waterrijk en groen gebied. Erg mooi om te zien.

Door de kinderen werd er suikerriet geplukt, een meisje deed haar doek af en legde deze op de grond zodat Gemmy en ik op het doek konden gaan zitten. Zelf gingen ze op de grond in de modder zitten, maar wij zaten op een schoon doek. Toen dachten we "nu kunnen we weg". Maar nee, we moesten blijven zitten en suikerriet eten terwijl een van de vrouwen de groeten water ging geven.

 

Suikerriet is erg hard en we kregen het eerst dan ook niet kapot, dus een Malawiaans meisje ging voor ons een begin maken om vanaf te knagen. Suikerriet eten is een hele ervaring, we hadden dit beide nog niet ervaren. Maar je hapt in principe een stuk van het suikerriet af en hier kauw je 2 seconden op, dan is de zoete smaak uit het draadjesstructuur hout en spuug je het uit en dan knaag je een nieuw stukje van het stokje af. Het was een hele bijzondere en leuke ervaring. En volgens ons vonden zij het ook erg leuk.

Uiteindelijk zijn we naar huis gegaan met suikerriet, bonen, bananen en 2 eieren. Ik heb besloten om iets in huis te halen, wat ik mensen kan meegeven als ze bij mij thuis zijn geweest. Wat een overweldigend gevoel om iets mee te krijgen maar ook zeker om weg te geven! Zo gastvrij! Zo leerzaam en goed gevoel. Ik wil leren van de mensen hier en ik wil er wat mee doen. Ik kan straks als ik thuis ben niet stil zitten en niets doen!

Vanavond ga ik maar vroeg op bed, in totaal vandaag meer dan 3 uren gewandeld!

XX Janny