Gisteravond lagen veel mensen al om half 8 in bed, ik hoorde hier ook bij. We sliepen allemaal al best snel, maar om 10 uur schrok iedereen wakker van een 'aardbeving'. Het was gelukkig geen echte aardbeving, maar zo voelde het wel!De grond trilde helemaal en er was een heel raar geluid. Het bleek achteraf de stroomgenerator te zijn die naast onze slaapkamer stond. Daarom verklaarden alle mannen ons deze ochtend ook voor gek. Wij vonden het allemaal best spannend.
Vanochtend hebben we lang moeten wachten op de kerkdienst. Heerlijk in het zonnetje, dat wel. Maar hier spreek je 10 uur af, maar dan start je om 11 uur. We hebben als groep de kerkdienst voorbereid, Lars las uit de bijbel voor, veel mensen zaten in het 'kinderkoor' en ik en nog wat anderen waren toeschouwers.
Heerlijk daar zitten met een donker kindje op je schoot, luisteren naar de mooie Afrikaanse liederen die gezongen werden door de 3 andere koren die aanwezig waren.
Het middageten werd al vroeg gebracht. Dus moesten we direct aan tafel en konden we niet meer met de mensen uit Kaviwale kletsen.
Na de lunch hebben we ons omgekleed en het dorp in gegaan. Zondags hebben we als vrouwen allemaal een lange rok of jurk aan. Gelukkig alleen tijdens de kerkdienst, want ik ga nog eens struikelen over die lange rok. We zijn dus het dorp in gegaan, deze keer via een andere route. Het dorp is ingedeeld per families, dus het stukje dorp waar we in kwamen was Kaviwale maar hier woonde maar 1 familie. Het is een soort mini-dorpje, maar onderdeel van een groter geheel wat Kaviwale heet.
Het dorpje waar we kwamen woonde Bressings zijn familie. We werden bij de opa en oma van Bressing uitgenodigd om binnen te zitten. Dit gezin had 4 houten stoelen en ze gingen zelf weer op de grond zitten. In dit huisje hingen nog was posters aan de muur en in de hoek zat een kip te broeden op haar eieren. De familie moest nog eten, dus zij gingen nsima eten. Helaas mochten we dit niet proeven, onze magen kunnen niet tegen dit eten. Maar het was erg bijzonder om mee te maken hoe zij aten, want nsima is een bijzonder gerecht om te eten.
Immie heeft een polaroid camera bij zich dus na wat foto's gemaakt te hebben zijn we weer richting 'thuis' gegaan. Toen we aankwamen in het schooldistrict, was iedereen aan het zingen en dansen. Het koor van vanochtend was ook nog aanwezig en zij gingen ons Afrikaanse liedjes leren.
Ik heb samen met Esther nog mee gedanst met de vrouwen van het dorp, we hebben leren spelen op de djembe's. Terwijl we wel sterk het gevoel kregen dat het niet normaal was dat vrouwen dit deden, maar het was leuk. We hebben veel gelachen. Tijdens het dansen kreeg we doeken om van de vrouwen, toen konden we helemaal los gaan met dansen. Ik denk dat dit een soort teken van respect is.
Eshter kreeg even later een kindje op haar rug, hier had ze naar gevraagd. Dit lijkt mij ook wel vet leuk, wie weet gebeurd dit nog.
Samen met Hans en Frank heb ik de zonsondergang bekeken, wat is deze toch mooi. De zon verdwijnt achter de bergen en geeft een prachtige oranje gloed.
Vanavond aten we uiteraard weer rijst en deze keer als voorgerecht soep, aardappelen en geit. Ik kon het vandaag niet wegkrijgen, zowel de rijst als de geit met haren. Ik heb het niet opgegeten, ik heb de rijst wat verdeeld over mijn bord en de geit uitgedeeld aan iemand die nog wel trek had.
De vrouwen van de keuken kwamen binnen met een verrassing voor Wilco zijn 18e verjaardag, Grivons had de afgelopen dagen een oven gemaakt en daarin hebben zij voor ons een cake gebakken. We hebben allemaal een stukje cake gehad, een echte verrassing!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten