Vanochtend was ik vroeg wakker, aangezien het project ten einde loopt ging ik mijn ondergoed maar tellen. Ik kwam net 2 dagen tekort, dus dat betekent dat ik moest wassen. Gelukkig was ik er dus vandaag vroeg uit, want dat hadden mijn gewassen kledingstukken tenminste nog de kans om aan het einde van de dag droog te zijn.
Vandaag hadden we onze laatste GMG, dit was in onze groep erg emotioneel. Bij mij kwam het besef dat het bijna het project ten einde loopt, we waren al een soort van afscheid aan het nemen, althans zo voelde het. We hebben elkaar goed leren kennen in de GMG en het was altijd erg gezellig maar ook erg eerlijk. Toch keek ik op tegen deze GMG, want het was de bedoeling dat we luidop voor de persoon links van je ging bidden. Dit heb ik nog nooit eerder gedaan, je mocht ook overslaan. Maar dit is iets wat ik absoluut niet wou.
Tijdens het bidden begonnen de tranen al bij mij te vloeien en bij de groepsknuffel hield niemand het meer droog. Het project loopt nu echt ten einde en we zullen niet meer in dit project als GMG samen komen. Ondanks dat het heel emotioneel was, kon ik mij geen betere start van de dag wensen.
Vanochtend hebben we een spelletjesochtend gehad met de kids, als een afsluiter van het project. De spelletjes varieerden van blik gooien, zaklopen, kruiwagen racen en touwtje springen. De kinderen hadden allemaal een lach van oor tot oor, super om te zien. Ik heb er van kunnen genieten, want het is prachtig om te zien hoe fanatiek al die kinderen aan de spelletjes deelnamen. We hebben ook met de hele groep een toneelstuk van de woodcarver gespeeld. Met de stippen en sterren. Een prachtig mooi verhaal en leuk om uit te mogen beelden.
Aan het einde van de spellenronde deelden we aan alle kinderen de dribbelplacemets uit en de bellenblazers. Overal luchtbelletjes in de lucht, wat een gezellige sfeer!
Esther en ik zijn toen samen richting te keuken gegaan om pannenkoeken te gaan bakken. In Nederland zetten we het gasfornuis aan, maar in Kaviwale gaat dat anders. We hadden 5 kampvuurtjes naast elkaar gemaakt en met flink wat pannenkoekmix zijn we aan de slag gegaan om de pannenkoeken te gaan bakken.
Wat een uitdaging, want dat vuurtje gaat continu uit. En blazen helpt niet, dus kwam iemand gelukkig op het idee om met een bordje te gaan wapperen. Waar rook is, is vuur. Maar rook zorgt ook voor jeukende en tranende ogen! =P Deze keer dus weer gehuild, maar deze keer door de rook!
Vanmiddag hebben we een souveniersmarkt en de oplevering van het gebouw. De souveniersmarkt viel tegen, er waren wel geteld twee kraampjes. Dus ik heb niets kunnen kopen, want bij de een was het al snel uitverkocht en de ander verkocht spullen die niet door hun zelf gemaakt waren. Jammer genoeg heb ik nu niets uit Kaviwale kunnen kopen, maar de dag voordat we in het vliegtuig stappen zullen we naar een souveniersmarkt in Lilongwe.
We hebben vandaag veel foto's gemaakt! Hier een aantal:
De ceremonie zou om vier uur afgelopen zijn, maar we zijn in Malawi dus hij startte om half vier. Het was erg bijzonder en het praten duurde allemaal erg lang, maar er kwamen allemaal traditionele dansers. Ik kreeg er echt een groeten uit de rimboe gevoel van. Blessings danste zelfs ook mee! Esther en ik hebben ook flink meegeswingt. Dit deden we ook omdat we naast een jongen zaten die flink stonk en een van de chiefs ons een soort van commandeerde om te gaan dansen. Haha, wat hebben wij gelachen weer!
Tijdens het avondeten hebben we alle bouwvakkers bedankt en de wasdames. Na het eten heb ik euro's bij Buik ingewisseld voor kwacha's. Deze kan ik besteden in Lilongwe op de markt.
Ik ga zo mijn kleren uitzoeken, wat laat ik hier achter en wat neem ik mee terug. Ik zit er over nadenken om gewoon alles hier achter te laten en alleen mijn slaapzak, werkkleding en werkschoenen mee terug te nemen. Ik weet dat ik sowieso nog eens op project wil, dus kan ik deze dingen beter bewaren.
Het is uiteindelijk zowat dus mijn hele inhoud van de tas geworden, over sommige dingen twijfelde ik wel, maar uiteindelijk was het een hele simpele keus. Deze mensen hebben helemaal niets en ik kan zo de stad in om weer iets nieuws te kopen. Wie ben ik dan om mijn kleding mee terug naar Nederland te nemen, zij hebben het zoveel meer nodig dan ik.
Deze avond hebben we ook het engelenproject afgesloten bij het kampvuur. Het werd erg leuk gedaan, want we hadden een lange kaars en deze werd door Bert aangestoken. Deze kaars werd aan iemand gegeven en deze persoon moest dan vertellen voor wie hij/zij de engel is geweest en naar deze persoon toe lopen. Dus het licht komt op je af lopen, wat een mooie gedachte. Want deze persoon heeft je de afgelopen 3 weken in de gaten gehouden en voor je gezorgd.
Ik heb nooit door gehad dat Riemke mijn engel was. Zo grappig want Riemke was mijn buddy, als er een buddycheck was moest ik op Riemke letten en zij moest dus al die tijd op mij letten als engel.
Hans had droge worst meegenomen uit Nederland, dit was echt heel leuk en lief dat hij dit met ons allemaal wilde delen. Wat een gezellige avond!
XX
Geen opmerkingen:
Een reactie posten