Woensdag 24 juli 2013
Het is nu 2 uur s'nachts en ik ben klaar wakker! Marije en ik hebben al een film samen gekeken (Sherlock Holmes, deel 2). En ik heb mijn complimentenboekje al 2 keer gelezen ofzo, het is echt super leuk om te lezen! Echt helemaal geweldig, het is erg leuk om te lezen hoe andere mensen jou hebben leren kennen, er staan zoveel leuke belevenissen in dat ik continu met een grote glimlach aan het lezen ben.
Op de heenreis had ik klassieke muziek opgezocht, want dan val ik beter in slaap (want het is nogal slaapverwekkend!). Maar toen ik de lijst met muziek doorzocht vond ik een cd van Mumford and Sons, dus ik heb heerlijk mee kunnen zingen. Toen merkte ik eigenlijk pas dat ik de afgelopen drie weken wel muziek gemist heb. We hebben natuurlijk veel uit het logboek gezongen en Synod Yewo is regelmatig voorbij gekomen, maar een cd luisteren van mijn favoriete band is toch anders. Dus ik kon nog niet slapen en na de cd helemaal uit geluisterd te hebben, heb ik er maar een nieuwe film gestart. Ik heb toen de film Save Heaven gekeken, wat een mooie film!! Ik heb tranen en tuiten gehuild, echt prachtig mooie film.
Ik heb dus tijdens de vlucht niet geslapen, ik denk dat het komt omdat ik de afgelopen dat te veel slaap gehad heb!
Het 'normale' eten is weer wennen, gelukkig zit ik dicht bij het toilet in het vliegtuig. Gelukkig ben ik niet de engiste die er last van heeft, want ik zie regelmatig mensen van onze groep richting de toiletten lopen....
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
In Londen aagekomen was er een groot probleem, op de heenreis hadden we ook al problemen, maar gelukkig is het toen helemaal goed gekomen. Nu waren weer niet alle boardingpassen geprint, dat betekende dat er maar acht mensen konden doorvliegen op dit moment. De rest moest op een ander vlucht in Londen wachten.
Ik hoorde tot de groep die door kon vliegen, dit gaf een dubbelgevoel, ik wil heel graag naar huis. Maar ik wil wel met de hele groep kunnen reizen en op dit moment zag het er naaruit dat acht mensen naar huis konden en de rest op Londen moest blijven tot er een volgende vlucht was. Wij zijn door de douane gegaan, we moesten keihard rennen want we waren al veels te laat. Maar gelukkig stonden we nog optijd bij de juiste gate.
Nu ik dit schrijf zit ik in het vliegtuig, we zitten alle 8 helemaal verdeeld over het vliegtuig. Dus niemand zit naast elkaar, we hopen zo dat de andere nog binnen komen, we weten niet hoe groot onze kansen zijn!
20 minuten later... de vlucht was al veels te laat... maar er kwamen allemaal leuke mensen in gele shirts het vliegtuig binnenstappen! Wat ben ik blij! We zijn weer compleet! Nu kan de reis naar huis echt beginnen!!
In Brussel stond er een buschauffeur op ons te wachten. Hij zou ons naar Nijkerk brengen, vlak voor Nijkerk hebben we de bus stil gezet om afscheid kunnen te nemen. Ik heb iedereen een knuffel gegeven, ik ga iedereen oprecht missen! Wat is het toch een geweldige ervaring geweest, met super leuke mensen!
Simone en ik zaten voorin de bus, dus toen we aankwamen rijden bij het station in Nijkerk zagen we iedereen als eerste. Mijn ouders en Froukje stonden met een Friese vlag te zwaaien en ik hoorde Bert al mopperen "die Friezen toch ook weer...". Maar ik vond het alleen maar leuk, ik kon niet wachten om naar huis te gaan! Iedereen weer te zien en te knuffelen met mijn lieve huisdiertjes! Zal Fristi zijn gegroeid??!
World Servants
zondag 29 december 2013
Dag 18, rijstepap als ontbijt... om het af te leren..
Dinsdag 23 juli 2013
Vanochtend heerlijk wakker geworden in een gewoon bed! Ondanks dat het half 7 was, had ik het gevoel dat ik écht wakker was! Ik had niet veel moeite met het inpakken van mijn tas, hij was zowat leeg en ik had heel erg veel ruimte over. Wel vond ik het lastig om spullen om mijn souveniers te wikkelen, ik laat erg veel kleren en spullen hier achter. De mensen van Kaviwale hebben het zoveel meer nodig dan ik. Dus ik laat alle broeken en shirts achter.
Vandaag is ons laatste ontbijt in Malawi, het bestaat uiteraard uit rijstepap. Ik denk om het af te leren, daarnaast kregen we vandaag ook een worstje en 2 sneetjes wit brood. Ik zat zo vol na de rijstepap en het worstje dat ik mijn broodjes gesmeerd heb en in een zakje heb gedaan om tijdens de reis te gaan eten.
Tijdens het ontbijt heeft Buik een mooie speech gehouden, we hebben toen nog met z'n allen een andere versie van 'we wanna thank you' gezongen. Erg leuk, maar ook een tranentrekker! We hebben Vincent, Mussa en Donald een staande ovatie gegeven. De speech van Vincent was ook erg emotioneel, maar zoals hij zei "afscheid nemen bestaat niet, we zeggen nu tot ziens".
We zijn ook voor de verandering eens op Nederlandse tijd vertrokken (zelfs vijf minuten te vroeg.) zodat we nog langs de supermarkt konden. Ik heb vijf euro aan Bernies gegeven en ik kreeg er kwacha's voor terug. Zo kon ik ook nog even wat koekjes en chippies kopen. De luchthaven is niet ver vanaf het 'klooster', dus het was maar een korte rit.
Op de luchthaven zijn de laatste foto's nog gemaakt en konden we in een lange rij gaan staan om te inchecken. Tijdens een knuffel met Vincent zei hij dat ik een harde werker ben en dat ik zeker nog eens terug moest komen. Tijdens de knuffel met Mussa kreeg ik te horen dat ik een goede danser ben! Jaja ik heb het Malawiaanse ritme te pakken! =P Ik ga ze missen, het zijn fantastische mensen!!
Op de heenreis woog mijn bagage 19 kilo, dit was met alle spullen die ik mee moest nemen. De terugreis woog mijn bagage 11 kilo!! Dus 8 kilo verschil! Maar de tas komt voller weer terug! Ik ben klaar voor de reis, ik ben klaar om weer naar huis te gaan. Gelukkig weet ik dat ik Afrika/Malawi voor altijd mee neem in mijn hart! <3
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De eerste vlucht zit er op, Malawi is tot ziens gezegd, maar Afrika nog niet, want Johannesburg wacht op ons. Zo grappig we liepen op de luchthaven en we herkenden alles weer, de paar uren op de heenreis hebben we alles goed kunnen ontdekken en de paar uren op de terugreis kunnen we er toch wat meer van genieten. We hebben ons allemaal in een Afrikaanse winkel gedropt, hier heb ik allemaal kleine souveniers gekocht voor mijn virendinnen en voor mijn nichtjes.
Mijn portomonee ziet er nu erg internationaal uit, ik heb Engelse Ponden, Malawiaanse Kwacha's, Zuid-Afrikaanse Randen en Euro's in mijn portomonee.
Het is super gezellig met de groep, we hebben samen gegeten op de luchthaven. We hadden erg veel tijd, dus alles was mogelijk. We kunnen lachen, huilen en alles samen. Niemand is alleen!! Dat is zo'n fijne gedachte! =)
Tot in Nederland!
Liefs,,
Vanochtend heerlijk wakker geworden in een gewoon bed! Ondanks dat het half 7 was, had ik het gevoel dat ik écht wakker was! Ik had niet veel moeite met het inpakken van mijn tas, hij was zowat leeg en ik had heel erg veel ruimte over. Wel vond ik het lastig om spullen om mijn souveniers te wikkelen, ik laat erg veel kleren en spullen hier achter. De mensen van Kaviwale hebben het zoveel meer nodig dan ik. Dus ik laat alle broeken en shirts achter.
Vandaag is ons laatste ontbijt in Malawi, het bestaat uiteraard uit rijstepap. Ik denk om het af te leren, daarnaast kregen we vandaag ook een worstje en 2 sneetjes wit brood. Ik zat zo vol na de rijstepap en het worstje dat ik mijn broodjes gesmeerd heb en in een zakje heb gedaan om tijdens de reis te gaan eten.
Tijdens het ontbijt heeft Buik een mooie speech gehouden, we hebben toen nog met z'n allen een andere versie van 'we wanna thank you' gezongen. Erg leuk, maar ook een tranentrekker! We hebben Vincent, Mussa en Donald een staande ovatie gegeven. De speech van Vincent was ook erg emotioneel, maar zoals hij zei "afscheid nemen bestaat niet, we zeggen nu tot ziens".
We zijn ook voor de verandering eens op Nederlandse tijd vertrokken (zelfs vijf minuten te vroeg.) zodat we nog langs de supermarkt konden. Ik heb vijf euro aan Bernies gegeven en ik kreeg er kwacha's voor terug. Zo kon ik ook nog even wat koekjes en chippies kopen. De luchthaven is niet ver vanaf het 'klooster', dus het was maar een korte rit.
Op de luchthaven zijn de laatste foto's nog gemaakt en konden we in een lange rij gaan staan om te inchecken. Tijdens een knuffel met Vincent zei hij dat ik een harde werker ben en dat ik zeker nog eens terug moest komen. Tijdens de knuffel met Mussa kreeg ik te horen dat ik een goede danser ben! Jaja ik heb het Malawiaanse ritme te pakken! =P Ik ga ze missen, het zijn fantastische mensen!!
Op de heenreis woog mijn bagage 19 kilo, dit was met alle spullen die ik mee moest nemen. De terugreis woog mijn bagage 11 kilo!! Dus 8 kilo verschil! Maar de tas komt voller weer terug! Ik ben klaar voor de reis, ik ben klaar om weer naar huis te gaan. Gelukkig weet ik dat ik Afrika/Malawi voor altijd mee neem in mijn hart! <3
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De eerste vlucht zit er op, Malawi is tot ziens gezegd, maar Afrika nog niet, want Johannesburg wacht op ons. Zo grappig we liepen op de luchthaven en we herkenden alles weer, de paar uren op de heenreis hebben we alles goed kunnen ontdekken en de paar uren op de terugreis kunnen we er toch wat meer van genieten. We hebben ons allemaal in een Afrikaanse winkel gedropt, hier heb ik allemaal kleine souveniers gekocht voor mijn virendinnen en voor mijn nichtjes.
Mijn portomonee ziet er nu erg internationaal uit, ik heb Engelse Ponden, Malawiaanse Kwacha's, Zuid-Afrikaanse Randen en Euro's in mijn portomonee.
Het is super gezellig met de groep, we hebben samen gegeten op de luchthaven. We hadden erg veel tijd, dus alles was mogelijk. We kunnen lachen, huilen en alles samen. Niemand is alleen!! Dat is zo'n fijne gedachte! =)
Tot in Nederland!
Liefs,,
Dag 17, de souveniermarkt
Maandag 22 juli 2013
Vandaag wordt het een busdag, we moeten reizen van het noorden van Malawi naar zowat het zuiden van Malawi. We gaan namelijk terug naar Lilongwe. In Mzuzu zijn we even kort op een lokale markt geweest en hebben we het kantoor gezien waar Vincent en Mussa werken. De markt hier was best leuk om te bezoeken, allemaal kraampjes en allemaal best krap. Je ziet ze wel eens op tv dit soort markten, overal kan je wel vlees of ander eten kopen of 2e hand kleren/schoenen. De geur is er erg bijzonder en overal lopen gootjes langs met troepjes. Je kan zien dat de mensen hier 'rijker' zijn, mensen lopen op schoenen. En vrouwen hebben lang haar, mensen hier blijven je vreemd aankijken, het is net aapjes kijken (wij zijn de aapjes).
Vandaag hebben we eens voor de verandering geen rijstepap als ontbijt gegeten, ik heb 2 sneetjes wit brood gegeten met een vruchtensapje. Wat kan je dan al vol zitten, mijn maag is niets meer gewend!
Omdat we vandaag een markt gingen opzoeken konden we euro's inwisselen voor kwacha's. Ik heb 50 euro ingewisseld, ik voel me direct een rijk mens want voor 50 euro krijg je 21.200 kwacha's terug. Dat is een hele waaier met geld! Dus ik heb nu allemaal briefjes van 1000, 500 en 100, dat zal in euro's nooit voorkomen! ;)
Toen we het geld hadden zijn we in de bus gestapt, eigenlijk ben ik direct in slaap gevallen en een paar uren later werd ik pas weer wakker. Ik snap er daadwerkelijk niets van, zo moe ben ik nog nooit geweest! Alle heuvels en kuilen heb ik overwonnen met mijn slapen, ik heb er helemaal niets van meegekregen. Mijn nek, schouders, rug en kont doen nu dan ook wel pijn. Maar ik heb mijn 'rust kunnen pakken' (uitsprak van Jan). Toen ik wakker was heb ik 4 stukjes wit brood gegeten met heerlijke stroop, normaal doe je dat op pannenkoeken, maar het kan ook prima op brood.
De busrit duurde van kwart voor 8 s'ochtend tot half 5 s'middags en ik heb er helemaal niets van meegekregen! Om half 5 kwamen we dus aan in Lilongwe op de lokale markt, de handelaars zagen onze bus al aankomen. Ze maakten spontaan ruimte voor de bus en we kregen een heel warm welkom. Ze zullen vast van onze waaier geweten hebben! ;)
Ondanks de opdringerigheid van deze mannen heb ik hele leuke spullen kunnen kopen, een omslag doek zoals de vrouwen dragen en nog een aantal dingen van hout! Ik ben dan nu ook blut qua kwacha's, maar ik ben erg tevreden met mijn aankopen. Ik ben ook super blij met mijn nieuwe tas. De kleurtjes symboliseren echt Malawi en er past van alles in.
Na de markt zijn we richting een pizzeria gegaan, we mochten een overheerlijke pizza uitzoeken. Ik heb met Williane en Els pizza's gedeeld, zodat we alle drie een derde van een andere pizza kregen. Zo konden we optimaal genieten van dit Westerse eten! =) De pizza voelen we nu dan ook echt in onze maag zitten en we zijn nieuwsgierig hoe deze tot werking gaat komen. Gelukkig slapen we in een soort van hostel/klooster, dus heerlijk in een bedje slapen!!
Lekker slapen!
Liefs, Janny
Vandaag wordt het een busdag, we moeten reizen van het noorden van Malawi naar zowat het zuiden van Malawi. We gaan namelijk terug naar Lilongwe. In Mzuzu zijn we even kort op een lokale markt geweest en hebben we het kantoor gezien waar Vincent en Mussa werken. De markt hier was best leuk om te bezoeken, allemaal kraampjes en allemaal best krap. Je ziet ze wel eens op tv dit soort markten, overal kan je wel vlees of ander eten kopen of 2e hand kleren/schoenen. De geur is er erg bijzonder en overal lopen gootjes langs met troepjes. Je kan zien dat de mensen hier 'rijker' zijn, mensen lopen op schoenen. En vrouwen hebben lang haar, mensen hier blijven je vreemd aankijken, het is net aapjes kijken (wij zijn de aapjes).
Vandaag hebben we eens voor de verandering geen rijstepap als ontbijt gegeten, ik heb 2 sneetjes wit brood gegeten met een vruchtensapje. Wat kan je dan al vol zitten, mijn maag is niets meer gewend!
Omdat we vandaag een markt gingen opzoeken konden we euro's inwisselen voor kwacha's. Ik heb 50 euro ingewisseld, ik voel me direct een rijk mens want voor 50 euro krijg je 21.200 kwacha's terug. Dat is een hele waaier met geld! Dus ik heb nu allemaal briefjes van 1000, 500 en 100, dat zal in euro's nooit voorkomen! ;)
Toen we het geld hadden zijn we in de bus gestapt, eigenlijk ben ik direct in slaap gevallen en een paar uren later werd ik pas weer wakker. Ik snap er daadwerkelijk niets van, zo moe ben ik nog nooit geweest! Alle heuvels en kuilen heb ik overwonnen met mijn slapen, ik heb er helemaal niets van meegekregen. Mijn nek, schouders, rug en kont doen nu dan ook wel pijn. Maar ik heb mijn 'rust kunnen pakken' (uitsprak van Jan). Toen ik wakker was heb ik 4 stukjes wit brood gegeten met heerlijke stroop, normaal doe je dat op pannenkoeken, maar het kan ook prima op brood.
De busrit duurde van kwart voor 8 s'ochtend tot half 5 s'middags en ik heb er helemaal niets van meegekregen! Om half 5 kwamen we dus aan in Lilongwe op de lokale markt, de handelaars zagen onze bus al aankomen. Ze maakten spontaan ruimte voor de bus en we kregen een heel warm welkom. Ze zullen vast van onze waaier geweten hebben! ;)
Ondanks de opdringerigheid van deze mannen heb ik hele leuke spullen kunnen kopen, een omslag doek zoals de vrouwen dragen en nog een aantal dingen van hout! Ik ben dan nu ook blut qua kwacha's, maar ik ben erg tevreden met mijn aankopen. Ik ben ook super blij met mijn nieuwe tas. De kleurtjes symboliseren echt Malawi en er past van alles in.
Na de markt zijn we richting een pizzeria gegaan, we mochten een overheerlijke pizza uitzoeken. Ik heb met Williane en Els pizza's gedeeld, zodat we alle drie een derde van een andere pizza kregen. Zo konden we optimaal genieten van dit Westerse eten! =) De pizza voelen we nu dan ook echt in onze maag zitten en we zijn nieuwsgierig hoe deze tot werking gaat komen. Gelukkig slapen we in een soort van hostel/klooster, dus heerlijk in een bedje slapen!!
Lekker slapen!
Liefs, Janny
dinsdag 24 december 2013
Dag 16, Het afscheid van Kaviwale
Zondag 21 juli 2013
Ppf wat een slechte nacht, ik heb niet lekker kunnen slapen. De lading die vandaag met zich mee brengt, doet je beseffen dat je al deze lieve mensen van Kaviwale gaat missen. De ervaring, de mensen, de speciale momenten, ze zijn voorbij. Het is weer tijd om naar huis te gaan en dat maakt een slechte nacht.
We gaan nog niet direct naar huis, eerst mogen we nog geweldige dingen meemaken in Malawi, want er staat nog een safari gepland en de souveniermarkt. En daarna is het MA213 avontuur echt afgelopen.
Het rijden naar het safaripark neemt 6,5 uren in beslag, maar de rit door het Afrikaanse landschap is prachtig. De bergen die we gezien hebben, de plaatsen waar we door heen gereden hebben zijn erg bijzonder.
We reden nog maar net het park binnen en we hadden al wilde apen gespot. We werden verdeeld in vier groepen, ik was groep twee. Toen de eerste groep terug kwam, waren ze enigszins teleurgesteld. Ze hadden namelijk geen olifanten gezien of iets dergelijk, wij hoopten stiekem dat de olifanten nu wel tevoorschijn zouden komen, maar het was altijd afwachten. Tijdens het wachten op de groepen zaten we bij een groot meer, waar allemaal huisjes stonden. En een stukje verderop lagen er flink wat hippo's (nijlpaarden) te luieren, lekker in het zonnetje. Geweldig om die dieren zo te zien, want het zijn geen dieren die in het wild zijn opgegroeid, dit is hun leefomgeving en ze zijn vrij om te gaan en staan waar ze willen. Leuk om een huisbezoek bij deze dieren mogen te doen.
Toen wij in de jeep met Mussa en een man van het safaripark gingen, wisten we nog niet wat er precies ging gebeuren. We hebben opnieuw nijlpaarden gezien, himpala's en nog meer verschillende dieren. Maar ook een olifant!!! Dat was nog best spannend, want onze olifant vond ons niet zo leuk, we kwamen terecht in zijn comfortzone! Hij kon flink tetteren! Als ik nog terugdenk aan het moment zaten wij met z'n allen met zweethandjes te giebelen dat het toch wel spannend was. En we werden continu gesssst door de meneer met het geweer die bijna gebruikt moest worden. Spannend! (ik weet niet hoe ik het geluid van een het geweer kan nabootsen op papier, maar het was ontzettend spannend!!)
Mussa werd geseind om achteruit te rijden en toen was het ineens 'boem!' hoppla tegen een boom! We dachten dat het een olifant was, maar gelukkig was het een boom. We zijn ontsnapt en het leverde veel lachbuien en goede verhalen op. "It is never the driver, it is always the road'.
De busrit terug was vreselijk, ik werd erg misselijk, ik heb mij toen proberen af te sluiten van de omgeving, dit is gelukt doordat ik in slaap viel. Maar toen we bij de lodge aankwamen werd ik ontzettend raar wakker, eigenlijk kan je zeggen dat ik helemaal niet meer wakker ben geweest. Ik raakte verschillende keren in paniek en het was absoluut geen leuke ervaring en ook niet leuk om zo de dag en het project af te sluiten.
De lodge was erg mooi en ik heb de volgende ochtend er toch nog een beetje van kunnen genieten. Het voelde echt dat we toeristen waren en alleen erg jammer van onze twee huisdieren in de badkamer.... twee super grote spinnen zaten daar, dus dat was naar de wc gaan bij de buren! ;)
Xx
Ppf wat een slechte nacht, ik heb niet lekker kunnen slapen. De lading die vandaag met zich mee brengt, doet je beseffen dat je al deze lieve mensen van Kaviwale gaat missen. De ervaring, de mensen, de speciale momenten, ze zijn voorbij. Het is weer tijd om naar huis te gaan en dat maakt een slechte nacht.
We gaan nog niet direct naar huis, eerst mogen we nog geweldige dingen meemaken in Malawi, want er staat nog een safari gepland en de souveniermarkt. En daarna is het MA213 avontuur echt afgelopen.
Het rijden naar het safaripark neemt 6,5 uren in beslag, maar de rit door het Afrikaanse landschap is prachtig. De bergen die we gezien hebben, de plaatsen waar we door heen gereden hebben zijn erg bijzonder.
We reden nog maar net het park binnen en we hadden al wilde apen gespot. We werden verdeeld in vier groepen, ik was groep twee. Toen de eerste groep terug kwam, waren ze enigszins teleurgesteld. Ze hadden namelijk geen olifanten gezien of iets dergelijk, wij hoopten stiekem dat de olifanten nu wel tevoorschijn zouden komen, maar het was altijd afwachten. Tijdens het wachten op de groepen zaten we bij een groot meer, waar allemaal huisjes stonden. En een stukje verderop lagen er flink wat hippo's (nijlpaarden) te luieren, lekker in het zonnetje. Geweldig om die dieren zo te zien, want het zijn geen dieren die in het wild zijn opgegroeid, dit is hun leefomgeving en ze zijn vrij om te gaan en staan waar ze willen. Leuk om een huisbezoek bij deze dieren mogen te doen.
Toen wij in de jeep met Mussa en een man van het safaripark gingen, wisten we nog niet wat er precies ging gebeuren. We hebben opnieuw nijlpaarden gezien, himpala's en nog meer verschillende dieren. Maar ook een olifant!!! Dat was nog best spannend, want onze olifant vond ons niet zo leuk, we kwamen terecht in zijn comfortzone! Hij kon flink tetteren! Als ik nog terugdenk aan het moment zaten wij met z'n allen met zweethandjes te giebelen dat het toch wel spannend was. En we werden continu gesssst door de meneer met het geweer die bijna gebruikt moest worden. Spannend! (ik weet niet hoe ik het geluid van een het geweer kan nabootsen op papier, maar het was ontzettend spannend!!)
Mussa werd geseind om achteruit te rijden en toen was het ineens 'boem!' hoppla tegen een boom! We dachten dat het een olifant was, maar gelukkig was het een boom. We zijn ontsnapt en het leverde veel lachbuien en goede verhalen op. "It is never the driver, it is always the road'.
De busrit terug was vreselijk, ik werd erg misselijk, ik heb mij toen proberen af te sluiten van de omgeving, dit is gelukt doordat ik in slaap viel. Maar toen we bij de lodge aankwamen werd ik ontzettend raar wakker, eigenlijk kan je zeggen dat ik helemaal niet meer wakker ben geweest. Ik raakte verschillende keren in paniek en het was absoluut geen leuke ervaring en ook niet leuk om zo de dag en het project af te sluiten.
De lodge was erg mooi en ik heb de volgende ochtend er toch nog een beetje van kunnen genieten. Het voelde echt dat we toeristen waren en alleen erg jammer van onze twee huisdieren in de badkamer.... twee super grote spinnen zaten daar, dus dat was naar de wc gaan bij de buren! ;)
Xx
Abonneren op:
Posts (Atom)