Ppf wat een slechte nacht, ik heb niet lekker kunnen slapen. De lading die vandaag met zich mee brengt, doet je beseffen dat je al deze lieve mensen van Kaviwale gaat missen. De ervaring, de mensen, de speciale momenten, ze zijn voorbij. Het is weer tijd om naar huis te gaan en dat maakt een slechte nacht.
We gaan nog niet direct naar huis, eerst mogen we nog geweldige dingen meemaken in Malawi, want er staat nog een safari gepland en de souveniermarkt. En daarna is het MA213 avontuur echt afgelopen.
Het rijden naar het safaripark neemt 6,5 uren in beslag, maar de rit door het Afrikaanse landschap is prachtig. De bergen die we gezien hebben, de plaatsen waar we door heen gereden hebben zijn erg bijzonder.
We reden nog maar net het park binnen en we hadden al wilde apen gespot. We werden verdeeld in vier groepen, ik was groep twee. Toen de eerste groep terug kwam, waren ze enigszins teleurgesteld. Ze hadden namelijk geen olifanten gezien of iets dergelijk, wij hoopten stiekem dat de olifanten nu wel tevoorschijn zouden komen, maar het was altijd afwachten. Tijdens het wachten op de groepen zaten we bij een groot meer, waar allemaal huisjes stonden. En een stukje verderop lagen er flink wat hippo's (nijlpaarden) te luieren, lekker in het zonnetje. Geweldig om die dieren zo te zien, want het zijn geen dieren die in het wild zijn opgegroeid, dit is hun leefomgeving en ze zijn vrij om te gaan en staan waar ze willen. Leuk om een huisbezoek bij deze dieren mogen te doen.
Toen wij in de jeep met Mussa en een man van het safaripark gingen, wisten we nog niet wat er precies ging gebeuren. We hebben opnieuw nijlpaarden gezien, himpala's en nog meer verschillende dieren. Maar ook een olifant!!! Dat was nog best spannend, want onze olifant vond ons niet zo leuk, we kwamen terecht in zijn comfortzone! Hij kon flink tetteren! Als ik nog terugdenk aan het moment zaten wij met z'n allen met zweethandjes te giebelen dat het toch wel spannend was. En we werden continu gesssst door de meneer met het geweer die bijna gebruikt moest worden. Spannend! (ik weet niet hoe ik het geluid van een het geweer kan nabootsen op papier, maar het was ontzettend spannend!!)
Mussa werd geseind om achteruit te rijden en toen was het ineens 'boem!' hoppla tegen een boom! We dachten dat het een olifant was, maar gelukkig was het een boom. We zijn ontsnapt en het leverde veel lachbuien en goede verhalen op. "It is never the driver, it is always the road'.
De busrit terug was vreselijk, ik werd erg misselijk, ik heb mij toen proberen af te sluiten van de omgeving, dit is gelukt doordat ik in slaap viel. Maar toen we bij de lodge aankwamen werd ik ontzettend raar wakker, eigenlijk kan je zeggen dat ik helemaal niet meer wakker ben geweest. Ik raakte verschillende keren in paniek en het was absoluut geen leuke ervaring en ook niet leuk om zo de dag en het project af te sluiten.
De lodge was erg mooi en ik heb de volgende ochtend er toch nog een beetje van kunnen genieten. Het voelde echt dat we toeristen waren en alleen erg jammer van onze twee huisdieren in de badkamer.... twee super grote spinnen zaten daar, dus dat was naar de wc gaan bij de buren! ;)
Xx
Geen opmerkingen:
Een reactie posten