Woensdag 24 juli 2013
Het is nu 2 uur s'nachts en ik ben klaar wakker! Marije en ik hebben al een film samen gekeken (Sherlock Holmes, deel 2). En ik heb mijn complimentenboekje al 2 keer gelezen ofzo, het is echt super leuk om te lezen! Echt helemaal geweldig, het is erg leuk om te lezen hoe andere mensen jou hebben leren kennen, er staan zoveel leuke belevenissen in dat ik continu met een grote glimlach aan het lezen ben.
Op de heenreis had ik klassieke muziek opgezocht, want dan val ik beter in slaap (want het is nogal slaapverwekkend!). Maar toen ik de lijst met muziek doorzocht vond ik een cd van Mumford and Sons, dus ik heb heerlijk mee kunnen zingen. Toen merkte ik eigenlijk pas dat ik de afgelopen drie weken wel muziek gemist heb. We hebben natuurlijk veel uit het logboek gezongen en Synod Yewo is regelmatig voorbij gekomen, maar een cd luisteren van mijn favoriete band is toch anders. Dus ik kon nog niet slapen en na de cd helemaal uit geluisterd te hebben, heb ik er maar een nieuwe film gestart. Ik heb toen de film Save Heaven gekeken, wat een mooie film!! Ik heb tranen en tuiten gehuild, echt prachtig mooie film.
Ik heb dus tijdens de vlucht niet geslapen, ik denk dat het komt omdat ik de afgelopen dat te veel slaap gehad heb!
Het 'normale' eten is weer wennen, gelukkig zit ik dicht bij het toilet in het vliegtuig. Gelukkig ben ik niet de engiste die er last van heeft, want ik zie regelmatig mensen van onze groep richting de toiletten lopen....
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
In Londen aagekomen was er een groot probleem, op de heenreis hadden we ook al problemen, maar gelukkig is het toen helemaal goed gekomen. Nu waren weer niet alle boardingpassen geprint, dat betekende dat er maar acht mensen konden doorvliegen op dit moment. De rest moest op een ander vlucht in Londen wachten.
Ik hoorde tot de groep die door kon vliegen, dit gaf een dubbelgevoel, ik wil heel graag naar huis. Maar ik wil wel met de hele groep kunnen reizen en op dit moment zag het er naaruit dat acht mensen naar huis konden en de rest op Londen moest blijven tot er een volgende vlucht was. Wij zijn door de douane gegaan, we moesten keihard rennen want we waren al veels te laat. Maar gelukkig stonden we nog optijd bij de juiste gate.
Nu ik dit schrijf zit ik in het vliegtuig, we zitten alle 8 helemaal verdeeld over het vliegtuig. Dus niemand zit naast elkaar, we hopen zo dat de andere nog binnen komen, we weten niet hoe groot onze kansen zijn!
20 minuten later... de vlucht was al veels te laat... maar er kwamen allemaal leuke mensen in gele shirts het vliegtuig binnenstappen! Wat ben ik blij! We zijn weer compleet! Nu kan de reis naar huis echt beginnen!!
In Brussel stond er een buschauffeur op ons te wachten. Hij zou ons naar Nijkerk brengen, vlak voor Nijkerk hebben we de bus stil gezet om afscheid kunnen te nemen. Ik heb iedereen een knuffel gegeven, ik ga iedereen oprecht missen! Wat is het toch een geweldige ervaring geweest, met super leuke mensen!
Simone en ik zaten voorin de bus, dus toen we aankwamen rijden bij het station in Nijkerk zagen we iedereen als eerste. Mijn ouders en Froukje stonden met een Friese vlag te zwaaien en ik hoorde Bert al mopperen "die Friezen toch ook weer...". Maar ik vond het alleen maar leuk, ik kon niet wachten om naar huis te gaan! Iedereen weer te zien en te knuffelen met mijn lieve huisdiertjes! Zal Fristi zijn gegroeid??!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten